Η Ζωή Μιας Αλεπουδίτσας

Mπιρίμπα νο 2...το 7 το κακό!

2008-02-27T15:17:00.003+02:00

Well...μπιρίμπα νο 2… κατόπιν πρόσκλησης της αγαπημένης Κβούλας η οποία αποφάνθηκε (με το δίκιο της) ότι καιρό έχω να γράψω…να συνετιστώ άμεσα λοιπόν…

Σκέφτομαι πολύ…. καλό γιατί έχω γλιτώσει από κακοτοπιές, κακό γιατί οδηγεί σε αναβλητικότητα και αν ξεφύγει λίγο παραπάνω τότε καήκαμε! Δυστυχώς ξεφεύγει αρκετές φορές…προπονούμαι να το κρατάω σε λογικά επίπεδα…

Παρορμητική κυρίως όταν νευριάζω…ψυχραιμία και αυτοκυριαρχία σε αυτή την κατάσταση…μηδέν! ξεχάστε το…θα βάλω τις φωνές κυρίως… αλλά μπορεί να πω και λόγια που θα πληγώσουν … σε μισή ώρα το πολύ θα τα έχω ξεχάσει (ποτέ εξάλλου δεν κρατάω κακίες- αν «δεν πάει άλλο» απλά φεύγω μακριά), θα έχω ξεθυμάνει και θα είμαι μια χαρά… (ο απέναντί μου δεν ξέρω)…αν δεν το κάνω πάλι, ανεβαίνει η πίεση στο 25 και παθαίνω εγκεφαλικό! (αααχχχ αυτό το ζεν! Κβούλα, σε ζηλεύω!!)… Καμία πρόταση, πώς διορθώνεται;;

Ακραία…κυρίως σε διάθεση… αν είμαι καλά έχει καλώς, αν είμαι χάλια τότε δεν μιλιέμαι…κάτι στη μέση;;;

Έως ένα βαθμό, καχύποπτη…έτσι με έμαθαν δηλαδή…να κρατάω και μια πισινή...τελικώς όμως δεν κάνει και πολύ καλό αυτό γιατί αν περιμένεις από τον άλλο να σε πληγώσει ή να "στην φέρει", θα τον οδηγήσεις ασυναίσθητα να το κάνει…Έτσι το έχω μετριάσει συνειδητά…

Αγχώδης… έχω σκεφτεί τη γιόγκα αλλά συνήθως μια καλή πεζοπορία λύνει το πρόβλημα…

Λιγομίλητη…εδώ δεν μπορώ να προσθέσω τίποτα.. θα ήθελα απλά να ήμουν πιο ομιλητική.

χμμ…θέλετε και 7ο ε;;…παιδιά δεν βρίσκω… δεν μου έρχεται αυτή τη στιγμή…

ΥΓ: χμμ…ποιος άραγε δεν έχει ασχοληθεί με αυτή την μπιρίμπα;;

Γοργονίτσα έχεις γράψει;;; αν όχι…I am inviting you ;-)) (μόνο που το στόρυ λέει να γράψεις 7 ελαττώματά σου και να προσκαλέσεις 7 άλλους…μην βλέπεις εμένα που κλέβω…)

φιλάκια :-D

Mπιρίμπα Νο 1 - Η Σελίδα! (νο 123)

2008-02-26T09:49:00.002+02:00

Απαντώ στην πρόσκληση της Κβούλας για μπιρίμπα! Και here I am να ψάχνω το χαρτί - μπαλαντερ νο 123!

Τα βιβλία για μένα είναι μια όμορφη βόλτα σε έναν διαφορετικό κόσμο…για αυτό και μου αρέσουν όσα έχουν ενδιαφέρουσα πλοκή και «κρατούν» τον αναγνώστη…όλα έχουν την ώρα τους όμως!! Γιατί, εφόσον νυστάζω έστω και λίγο, αποτελούν ένα εξαίσιο υπνωτικό...μία σελίδα το πολύ και εμένα τα ματάκια μου έχουν κλείσει.
Μου αρέσει να διαβάζω βιβλία στις διακοπές…να κάθομαι χαλαρά και ωραία και να διαβάζω με τις ώρες. Αυτή την περίοδο όμως, πιάνω και αφήνω διάφορα βιβλία στα χέρια μου…χωρίς πλοκή!!!…ψάχνομαι…

Ψυχολογικού περιεχομένου λοιπόν το ένα από αυτά…το τελευταίο βιβλίο της Μάρως Βαμβουνάκη από τις εκδόσεις Ψυχογιός «το φάντασμα της αξόδευτης αγάπης». Ανοίγω στη σελίδα 123 αλλά κλέβω λίγο με τις περιόδους για να καταλάβετε το νόημα: «της Έλλης η διαστροφή της πραγματικότητας αναφέρεται στο χρόνο. Κάνει το τότε, τώρα και τα παλιά μεγέθη παντοτινά. Αρνείται να βαδίσει από το μικρό παιδί στην ώριμη ηλικία της. Είναι τα σφιχτά δεσμά του φόβου που δεν νίκησε, που δεν έλυσε»

Κλέβω όμως ακόμη περισσότερο καθώς μέσα στα πολλά που διαβάζω σε αυτό το βιβλίο μου αρέσει πολύ το κομμάτι της σελίδας 248: «Μόνο όποιος μπορεί να αγαπά είναι καλά. Έχει το παν. Δε λέω πώς δε θέλει κι αυτός την ανταπόκριση της αγάπης του, όμως όποιος αγαπά, και με το ελάχιστο που του επιστρέφεται, χαίρεται, ενώ εκείνος που δεν μπορεί να αγαπά είναι πίθος των Δαναΐδων. Όση αγάπη κι αν του προσφέρουν, κλαίγεται και τρώγεται. Τίποτα δεν τον γεμίζει»

Το άλλο πάλι βιβλίο αναφέρεται σε «Συναισθήματα και Συμπεριφορές» με συγγραφέα τον Χρήστο Βονδικάκη και ουσιαστικά μιλάει για την συναισθηματική νοημοσύνη

Σελ 123 λοιπόν… χμμμ… θα ξεκινήσω από την πρώτη περίοδο γιατί η σελίδα είναι λειψή και δεν φτάνουμε στην 6η περίοδο. Το κεφάλαιο μιλάει για αυτοέλεγχο και χρήση των συναισθημάτων «βασική προϋπόθεση η αυτογνωσία, η κατανόηση των συναισθηματικών κανόνων και των αιτιών των συναισθημάτων, και κυρίως η άσκηση με συγκεκριμένες τεχνικές εμπλοκής και απεμπλοκής από τη διάθεση. Η ικανότητα να εμπλεκόμαστε στην επιθυμητή διάθεση ενισχύει την ενσυναίσθηση, η οποία μας επιτρέπει να διαμορφώνουμε ισχυρούς δεσμούς με τους άλλους.»

Σας είπα, ψάχνομαι… όμως έχω ξεκινήσει και το «έγκλημα και τιμωρία» (ω, ναι Κροτ διαβάζω Ντοστογιέφσκι!!)

Ο Ρασκόλνικοβ μόλις έχει μπει στο Τμήμα μετά από πρόσκληση που έχει δεχτεί…

«Μπήκε σ΄ αυτό το δωμάτιο (τέταρτο στη σειρά), που ήταν στενάχωρο και γεμάτο κόσμο. Οι άνθρωποι εδώ ήταν κάπως πιο καθαροντυμένοι από κείνους στ΄ άλλα δωμάτια. Ανάμεσα στους επισκέπτες ήταν και δύο κυρίες.»

Τέλος ξεφυλλίζω έναν τουριστικό οδηγό της Αιγύπτου. Στη σελίδα 123 μιλάει για τον Νειλομετρητή. Ξέρατε ότι είχαν τέτοιου είδους κτίσμα οι Αρχαίοι Αιγύπτιοι; Εγώ πάλι, όχι. Έπρεπε να μπορούν να διαβάσουν την άνοδο της στάθμης για να ξέρουν τι να περιμένουν. Ο Νειλομετρητής είχε τη μορφή μεγάλου χαντακιού με επένδυση από πέτρα που κατεβαίνει πολύ κάτω από τη στάθμη του Νείλου. Από τον πυθμένα του υψώνεται μια οκτάγωνη κολόνα, με χαραγμένες ενδείξεις μετρητή επάνω της. Το νερό δε, εισχωρεί μέσα από τρεις σήραγγες.

...αυτά είναι τα βιβλία που βρίσκω τριγύρω μου αυτή την περίοδο...
Χμμμ…πλοκή είπα μου αρέσει ε;;

;-)

Φιλάκια, Καλημέρες!

Πλανήτης Γη

2007-10-16T12:00:00.001+03:00

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ!!

Οπωσδήποτε να πάτε να το δείτε. Εκτός του ότι μιλάει σαφώς για το πρόβλημα του θερμοκηπίου και τους κινδύνους, θα σοκαριστείτε ευχάριστά από την ομορφιά!

Είχα πολύ-πάρα πολύ- καιρό να ανατριχιάσω από συναίσθημα ομορφιάς και η αλήθεια είναι ότι αυτή την ανατριχίλα την ένοιωσα πολλές-πολλές φορές κατά τη διάρκεια του ντοκιμαντέρ.

Να πάτε. Να δείτε για μια ακόμη φορά πόσο όμορφη είναι η Γη…και πόσο αναγκαίο είναι να την προστατέψουμε για να συνεχίσουμε εμείς και τα υπόλοιπα είδη του πλανήτη, να επιβιώνουμε.

E-MAIL

2007-09-07T13:55:00.000+03:00

Το ακόλουθο το έλαβα με e-mail όσο ήμουν διακοπές... στις 30-8-2007 για την ακρίβεια...

αξίζει...
___________________

ΓΡΑΜΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟ ΜΟΥ ΝΙΚΟ ΦΙΛΙΠΠΟΠΟΥΛΟ ΟΠΟΥ ΠΛΑΪ ΠΛΑΪ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ ΔΙΝΑΜΕ ΜΑΧΗ ΜΕ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ

Ο αποστολέας του email είναι φίλος, εθελοντής δασοπυροσβέστης, και το κείμενο που ακολουθεί είναι γραμμένο από έναν από τους συναδέλφους του!

21/8/2007

"Σημειώνεται ότι δεν υπήρξαν σοβαροί τραυματισμοί λόγω της πυρκαγιάς πλην ενός πυροσβέστη ο οποίος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο «Σισμανόγλειο» με αναπνευστικά προβλήματα."

Είναι πολύ παράξενο να διαβάζεις τη ζωή σου μέσα από την αποστειρωμένη λογική της δημοσιογραφίας..

Θα ήθελα να ξεχάσω
τα 3-4 πρόβατα που δεν πρόλαβαμε να βγάλουμε από το μαντρί και τα ακούγαμε να σκούζουν καθώς μας πλησίαζε η φωτιά, και εκείνο το σκυλάκι που παρέμεινε σιωπηλό και δεμένο μέχρι τη στιγμή που πανικόβλητο κατάλαβε οτι δεν υπάρχει σωτηρία.. τα αφεντικά του λείπαν διακοπές και κανείς δεν μας ειδοποίησε για αυτό.. Θα ήθελα να ξεχάσω τα πουλιά που δεν προλάβανε να φύγουν απο τα πεύκα καθώς γινόντουσαν παρανάλωμα του πυρός και τα είδα στον αέρα να φτερουγίζουν για λίγο και ύστερα να πέφτουν σαν φθινοπωρινά φύλλα.. Θα ήθελα να ξεχάσω τα τρομαγμένα πρόσωπα των συναδέλφων μου όταν είδαμε τις 50μετρες φλόγες να μας ζώνουν από παντού Θα ήθελα να ξεχάσω τις αγωνιώδεις εκκλήσεις των ιδιοκτητών όλων των σπιτιών τριγύρω μας όταν άρχισαν να γλύφουν τα σπίτια τους οι φλόγες Θα ήθελα να ξεχάσω όλους αυτούς που ήρθαν με τζιπάκια κάνοντας χειρόφρενα και πατώντας γκάζι μόνο και μόνο για να απολαύσουν το θέαμα, χωρίς να μας βοηθάνε όταν τα ρουθούνια μας τρέχαν κατράμι και μασούσαμε στάχτη, Θα ήθελα να τους ξεχάσω όταν προσπαθούσαμε να φύγουμε κόβωντας μάνικες και δεν μπορούσαμε επειδή είχαν δημιουργήσει κυκλοφοριακό κομφούζιο μπροστά μας Θα ήθελα επίσης να ξεχάσω όλους αυτούς που πίναν καφέ και μας ειρωνεύονταν την ώρα που δίναμε και ίσα που κρατούσαμε την ψυχή μας Θα ήθελα να ξεχάσω αυτούς που τραβούσαν πανικόβλητοι τις εγκαταστάσεις μας και μας άφηναν εκτεθειμένους στις φλόγες Θα ήθελα να ξεχάσω τις πανικόβλητες φωνές συναδέλφων στον ασύρματο όταν τους κύκλωνε η φωτιά Θα ήθελα να ξεχάσω αυτή τη λαίλαπα που δεν υπήρχε τρόπο να φρενάρεις και λαίμαργα κατάπιε τις όμορφες περιοχές που κάποτε χαρήκαμε ώς παιδιά και τα παιδιά μας δεν θα ξέρουν οτι υπήρχαν

Μα δεν θα ξεχάσω
εκείνους τους χειριστές των ελικοπτέρων που τελευταία στιγμή μας δημιούργησαν δίοδο διαφυγής μέσα από τους θεόρατους τοίχους φωτιάς που μας περιτριγύρισαν Μα δεν θα ξεχάσω τους συνάδελφους απο Αταλάντη που ήρθαν να μας βοηθήσουν σε μια ξένη για αυτούς περιοχή Μα δεν θα ξεχάσω όλες τις κυβερνήσεις έως τώρα που επιτρέπουν σε οικοπεδοφάγους να χτίζουν, που αντιμετωπίζουν με αναλγησία τους εμπρησμούς και κοροιδεύουν τους Εθελοντές. Μα δεν θα ξεχάσω το κράτος που ούτε γάντια δεν μας έδωσε, πόσο μάλλον ενα ευχαριστώ, για να μήν θίξει την επιτηδευμένη ανικανότητα του μπροστά στα συμφέροντα. Μα δεν θα ξεχάσω οτι καταφέραμε 4 παιδιά με 1 όχημα να σταματήσουμε ενα μέτωπο 500 μέτρων, να σώσουμε 5 σπίτια και μερικά πρόβατα.. Θα βοηθήσει να μπορέσω να κοιμηθώ όταν θα γυρίζουν οι εικόνες φρίκης στο μυαλό μου. Μα δεν θα ξεχάσω την όμορφη τραυματιοφορέα που μου συμπαραστάθηκε όταν δεν είχα αναπνοή, τους έμπειρους γιατρούς που πέσαν πάνω μου και μου ξαναδώσαν μέλλον, καθώς και το νοσηλευτικό προσωπικό που ξεχείλιζε απο ανθρωπιά και καλοσύνη. Σας ευχαριστώ.

Και δεν θα ξεχάσω
να λέγομαι ακόμα άνθρωπος και να χρωστάω στη φύση ενα μεγάλο συγνώμη για όλες τις καταστροφές που της έχει προξενήσει το είδος μου. Η απορία μου είναι οι βίλες που θα χτίσετε θα έχουν νόημα εαν δεν υπάρχει πια πράσινο γύρω σας; Όταν ο αέρας θα μυρίζει στάχτη και θα σου καίει τους πνεύμονες; πώς διάολο θα αναπνέετε εσείς κει πάνω και εμείς εδώ κάτω; πώς περιμένω απο ενα κράτος με στημένες εκλογές και προκάτ κόμματα να δημιουργήσει ενα καλύτερο μέλλον απο τις στάχτες που έχουν γεμίσει τα πνευμόνια μου...

Λίγη στάχτη στα μαλλιά...
δολοφόνοι...

Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΠΡΟΧΩΡΑΕΙ...

2007-09-06T10:54:00.000+03:00

http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=829351&lngDtrID=252

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΣΤΑΣΗ

2007-08-21T11:09:00.000+03:00

Η δεύτερη περίοδος διακοπών τελείωσε. Εγώ που λέτε, τις κάνω εναλλάξ τις διακοπές μου, λίγες ημέρες ναι, μετά γραφείο, άλλες λίγες, γραφείο, και άλλες διακοπές και πάπαλαααα…έτσι μου βγήκε εφέτος! Αλλά η αλήθεια είναι ότι μου έχει πέσει λίγο βαριά η καλογερική του γραφείου αυτή την εβδομάδα. Βαριέμαι, θέλω να φύγω…κλπ…

Οι ενδιάμεσες διακοπές είχαν μπόλικη ξεκούραση έως και αποχαύνωση ένα πράγμα… Καλές ήταν, πήρα δυνάμεις!

Τοποθεσία Νότια Εύβοια…

Προφυλακτικά της Δεκαετίας του ΄30

2007-06-22T08:24:00.000+03:00

Εμαθα!! τί ήμουν στην προηγούμενη ζωή μου... :-pp

είχα και χρησιμότητα, εεε;;

Φιλάκιαααααααα :-)))))))

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

2007-06-20T12:16:00.000+03:00

Το διάβασα από την Κυριακή... και όντως ισχύει, διότι το τσέκαρα στο site των Ηνωμένων Εθνών: Η (μελλοντική;;;) ύπαρξη ενός νέου είδους μεταναστών.

Πρόκειται για τους περιβαλλοντικούς μετανάστατες που θα αναγκαστούν πολύ σύντομα, όπως λένε οι επιστήμονες (προειδοποιούν ότι αναμένονται 50.000 περιβαλλοντικοί μετανάστες ως το 2010) , να εγκαταλείψουν τους τόπους διαμονής τους λόγω μη βιώσιμων συνθηκών...

Διάβασα ότι οι πρώτοι που αναμένονται, θα προέλθουν από τον Νίγηρα (τη φτωχότερη χώρα σε όλη τη γη) λόγω ξηρασίας και από τα νησιά Τουβαλού στον Ειρηνικό λόγω πλημμύρας. Μάλιστα η Νέα Ζηλανδία έχει ήδη ετοιμάσει εγκαταστάσεις για τους μετανάστατες που αναμένονται από τα Τουβαλού.

Κάποιοι ισχυρίζονται ότι ήδη υπάρχουν οι περιβαλλοντικοί μετανάστες, και είναι εκείνοι που προέρχονται από την Ινδία....

Κάποιοι άλλοι ισχυρίζονται ότι υπάρχουν φωνές στις Ηνωμένες Πολιτείες (οι οποίες δεν έχουν υπογράψει καμία συνθήκη για το περιβάλλον, και επιπλέον εκπέμπουν και το μεγαλύτερο - ή ένα από τα μεγαλύτερα- ποσοστό ρύπων που ευθύνεται για το φαινόμενο του θερμοκηπίου), υπάρχουν λοιπόν φωνές που ΔΕΝ θέλουν τους περιβαλλοντικούς μεταστάτες στη χώρα τους με το σκεπτικό ότι, μια χώρα με μεγαλύτερο πληθυσμό θα ρυπαίνει σε μεγαλύτερο βαθμό το περιβάλλον!! (μας δουλεύουν και από πάνω!...αν είναι αλήθεια δηλαδή)

και ΘΥΜΩΝΩ! γενικά και αόριστα γιατί δεν ξέρω ακριβώς από που να ξεκινήσω...να θυμώσω με τις Ηνωμένες Πολιτείες και όχι μόνο, με τα συμφέροντα, με τους ανθρώπους που δεν είναι ευαισθητοποιημένοι, με μένα;; δεν ξέρω... αλλά ΘΥΜΩΝΩ.

σήμερα βρήκα και την ανάλογη είδηση στο In.gr και σας την παραθέτω
http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=810935&lngDtrID=252

δεν μας βλέπω καλά :-((

Dance

2007-06-20T09:02:00.001+03:00

So you think you can dance…

Εχθές ήταν το τέλος…μπορεί να μην είχα δει όλα τα επεισόδια του show αλλά το καταευχαριστήθηκα!

Είδαμε μπόλικο χορό (και πολύ μου αρέσει!), λάθη, προσπάθειες, επιτυχίες αλλά πάνω από όλα είδαμε κόπους να ανταμείβονται…

Με το έναν ή τον άλλο τρόπο είδαμε πόσο αποδίδει ο κόπος, η επιμονή, και η σκληρή δουλειά πάντα σε συνδυασμό με μια δόση τύχης…(και με την επικοινωνία χορευτή και κοινού, μην γελιόμαστε).

Εξαιρετικό!! Απολαύσαμε χορό…

Μπράβο Λούκας!

Μολυσμένα Έντομα και Κουνέλι Στιφάδο

2007-06-19T09:31:00.000+03:00

Την Παρασκευή είχα όρεξη για περπάτημα, πολύ περπάτημα!

Όλο το Μαρούσι γύρισα και μυαλό δεν έβαλα...συνέχισα ακάθεκτη από το Mall προς την Κηφισίας...

όταν αιστάνθηκα το τσίμπημα ήταν ψιλοέντονο αλλά δεν ασχολήθηκα, ναι τα κουνούπια με κυνηγάνε (είμαι γλυκοαίματη η άτιμη) και το ένα μου πόδι ήταν ήδη "φαγωμένο" με 5-6 τσιμπήματα...

ήμουν τυχερή όμως, γιατί εκείνο το βράδυ κοιμήθηκα καλά και δεν χρειάστηκα γιατρό...
την άλλη μέρα εξάλλου είχα ιερό έργο: να μαγειρέψω κουνέλι στιφάδο, υπό την επίβλεψη της μαμάς! της είχα δώσει παραγγελία: "κοίτα, ο μπαμπάς θέλει στιφάδο, εσύ το έχεις δει μανιάτικο να το μαγειρέψεις όταν θα είμαι ΚΑΙ εγώ στο εξοχικό, ε, θα έρθω να το μαγειρέψω εγώ"!

παρ΄ όλα αυτά, την άλλη μέρα το πρωί, φτάνοντας στην Νότια Ευβοια, το "δεν ασχολήθηκα" τσίμπημα είχε πριστεί, έτσουζε, με "έτρωγε" και είχε κάνει μια φούσκαλα σαν αυγουλάκι σοκολατας ένα πράγμα...μαζί με άλλα 5-6 τσιμπήματα στο δεύτερο πόδι που απέκτησα περπατώντας, ήταν γύρω στα 10 τσιμπήματα και το εν λόγω...πιο σοβαρό από τα υπόλοιπα.

Νοσοκομείο, και οροί για 5 ώρες, τί κορτιζόνες, τί φενιστίλ ό,τι θέλετε το πήρα...αντιβίωση μου γράψανε, αντιτετανικό μου κάνανε, αντιαλλεργικό παίρνω... και επιτέλους το απόγευμα γύρισα σπίτι όπου η μάμι είχε μαγειρέψει εκείνο το στιφάδο, και είχε κάνει και 2-3 άλλα πράγματα (για το παιδί) μονο που το παιδί έφαγε έναν "ωραιότατο" φιδέ (μα καλά ούτε ένα κνορ, να νοστιμίσει;;) διότι αυτές ήταν οι εντολές της γιατρού! άσχετο που η μάμι συνέχισε να μαγειρεύει για το παιδί, αλλά αυτό το άτιμο, δεν έφαγε τίποτα γιατί η γιατρός είπαμε, έδωσε εντολή και μέχρι τη Δευτέρα το παιδί απλά πήρε τα τάπερ, μαζί για να φάει τα καλούδια την υπόλοιπη εβδομάδα στην Αθήνα (τί λέγαμε για μαμάδες, κβούλα μου;;)

Ειλικρινά δεν ξέρω τί με τσίμπησε αλλά η γιατρός λέει ότι τέτοιο τσίμπημα μόνο από αράχνη το έχει ξαναδεί....

Πάντως, μια και είχα πολλά-πολλά τσιμπήματα στα πόδια μου σας λέω:

Προσέξτε, γιατί από την εμπειρία των ποδιών μου-και όχι μόνο του μείζονος τσιμπήματος- τα έντομα εφέτος είναι σε μεγαλύτερο βαθμό και σε μεγαλύτερη έκταση μολυσμένα!

Εγώ πάντως δηλώνω ότι θα κυκλοφορώ με σιτρονέλλες...

Φιλάκια :-)

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

2007-05-18T10:23:00.000+03:00

Ευχαριστώ πολύ πολύ την αγαπημένη μου κβούλα για την πρόσκληση!

αλλα....το εγχείρημα αποδείχτηκε πολύ πιο δύσκολο από ότι φανταζόμουν ...

η κβούλα μου πρότεινε να γράψω για τα τραγούδια που με σημάδεψαν....

αδυνατον!

και αυτό γιατί έχω πάψει εδώ και πολλά-πολλά χρόνια να θυμάμαι τίτλους!

στα τραγούδια με σημαδεύει η μουσική και εξαιρετικά σπάνια οι στίχοι... δεν τους προσέχω... η μουσική όμως μου μιλάει...

μπορώ άνετα να δηλώσω ότι το πρώτο τραγούδι με το οποίο ξετρελάθηκα ήταν το "I Like Chopin" και μην με ρωτήσετε ποιος το τραγουδούσε στη δεκαετία του 1980 γιατί και τότε ήμουν πολύ μικρή και δεν είχα ιδέα! βασικά δεν θυμάμαι αν έμαθα ποτέ ποιός το τραγουδούσε... ****

μετά μπορώ χαλαρά να σας πω ότι μεγάλωσα με Madonna και Michael Jackson (και Janet Jackson) και .... δεν θυμάμαι αυτή τη στιγμή πιο πολλά... και πως γενικότερα οτιδήποτε σε ποπ και beat εμένα συνήθως με ανεβάζει.

Ελληνικά δεν είναι (όλα) το φόρτε μου, αλλά θα τα ακούσω με ευχαρίστηση. Μου αρέσουν πολύ Τσιφτετέλια και βαριά ζειμπέικα. Επίσης συνήθως τρελλαίνομαι για καψουροτράγουδα ... αλλά όχι πολύ σκυλέ... Σε νέους καλλιτέχνες θα ακούσω άνετα τον Ρέμο, τον Χατζηγιάννη (είχα ξετρελλαθεί με εκείνο το πρώτο τραγούδι του που τον έκανε γνωστό και που αποκλείεται να θυμηθώ τον τίτλο), την Βανδή και...ααα...θυμήθηκα...από μικρή άκουγα Βίσση!! (μετά όμως χάλασε τα τραγούδια της)

χμμμ..... αυταααα....

Κβούλα μου προσπάθησα είναι η αλήθεια!
τροποποίησα βέβαια λίγο την ερώτηση,
έτσι βρε για να πρωτοτυπήσω :-ppp

Φιλάκια πολλά πολλά :-)))

ΥΓ: Θυμήθηκα και άλλο!! λοιπόν πολύ - πολύ μικρή άκουγα Ραφαέλλα Καρά.... Τραγουδούσα: "έτσι, οκτω, έτσι, οκτώ, τία, πέντε, επτα..."

****Update: Το βρήκα!! το album (και ο τραγουδιστής) λεγόταν Gazebo, και κυκλοφόρησε το 1983.

και αφού το βρήκα, ιδού και οι στίχοι!

Remember that piano
So delightful unusual
That classic sensation
Sentimental confusion

BRIDGE:
Used to say
I like Chopin
Love me now and again

CHORUS:
Rainy days never say goodbye
To desire when we are together
Rainy days growing in your eyes
Tell me where's my way
Imagine your face
In a sunshine reflection
A vision of blue skies
Forever distractions

BRIDGE.

CHORUS.

2007-05-18T10:15:00.000+03:00

Εσείς μπορείτε να γελάσετε όσο θέλετε με το βιντεάκι

εμένα πάλι με στεναχωρεί…

το καημένο το ζωντανό απλά θέλει να είναι κοντά στα υπόλοιπα και μένει πάντα μόνο του…

Φιλάκια !

http://www.zippyvideos.com/2467618247000906/the_mask

Ψυχή

2007-05-17T10:08:00.000+03:00

Ερώτηση: Γίνεται η ψυχή σου να σε έχει ξεχάσει;

Απάντηση: Ναι, αν την έχω ξεχάσει και εγώ για πολύ-πολύ καιρό.

Ερώτηση: Πού την άφησες;

Απάντηση: ένα κομμάτι εκεί, ένα άλλο κάπου πολύ καλά κρυμμένο

- Χμμ…

Σου επιτρέπω να πας να την μαζέψεις, να την φέρεις κοντά σου, να την κουβαλάς ολόκληρη συνέχεια και να την φροντίζεις…

Ακούς;; Στο επιτρέπω. Τι κάθεσαι; τρέχα!

- Δεν νομίζω ότι είναι τόσο απλό…

- Γιατί;

- Γιατί εκτός από το ότι την έχω ξεχάσει, ποτέ δεν θέλησα να την ακούσω

- Ορίστε;;

- Ναι, δηλαδή την άκουγα, καταλάβαινα τι μου έλεγε και ποτέ δεν τόλμησα να ακολουθήσω αυτά που μου έλεγε, ούτε καν διανοήθηκα να παλέψω για αυτά.

- Ποτέ;

- Χμμμ… οκ…. υπάρχουν 2 φωτεινές εξαιρέσεις.

- Και; τι έγινε με αυτές;

- Η μία πήγε καλά.

- Η άλλη με πόνεσε πολύ πολύ πολύ πολύ πολύ…

- Ωραία. Συμβαίνουν αυτά… και λοιπόν;

- Ε, εκεί που πόνεσα άφησα ένα μεγάλο κομμάτι, το υπόλοιπο το έκρυψα πολύ καλά για να μην το ακούω και ξαναπονέσω.

- ΛΑΘΟΣ!! Να πας αμέσως να την μαζέψεις! να την ακούς…να την αγαπάς…

χμμμ…και δεν μου λες… με τα υπόλοιπα στα οποία δεν την άκουσες τι έγινε αλήθεια;;

- Για αυτά δεν νομίζω ότι υπάρχει γιατρειά γιατί είμαι πια μεγάλη σε ηλικία. Ορισμένα πράγματα γίνονται μόνο σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, όταν μπορείς…

- Ωραία…και;;

- Νομίζω πως είμαι δυστυχισμένη

- Χμμ… μεγάλη κουβέντα. Πώς την ξεστομίζεις έτσι κορίτσι μου; καλά… σε όλα τα επίπεδα; δεν είναι ποτέ ευτυχισμένη;;

- ε, όχι, μην είμαι και αχάριστη. Νοιώθω ευτυχία πολλές φορές.

- Πάλι καλά...

καιιιιι…να σου πωωωω… όλες οι φωνές της ψυχής σου που δεν ακολούθησες είναι περασμένες, σωστά;

- ε, ννναιιι…

- Ωραία, αυτές πέρασαν, δεν μπορείς να κάνεις κάτι για τα περασμένα. Μπορείς όμως να τα «ξεχάσεις» να τα αφήσεις στην ησυχία τους, να μην τα αναμοχλεύεις συνέχεια, να μην τα επιθυμείς ενώ ξέρεις ότι είναι ουτοπικά.

Μπορείς να πιάσεις τη ζωή σου όπως είναι τώρα, να την «δουλέψεις» καλά όπως ο τεχνίτης δουλεύει τον πηλό, να την φτιάξεις ακριβώς όπως σου λέει η ψυχή σου. Ακούς;;

Αλλά πρώτα πρέπει να την μαζέψεις.. Είπα: Τρέχα!

ουφ!

2007-05-15T16:25:00.000+03:00

ΓΙΑΤΙ ΑΡΧΙΣΑΝ ΟΙ ΖΕΣΤΕΣ ΤΟΣΟ ΝΩΡΙΣ, μου λέτε;;;;;;;;;;;

Πώς θα βγάλω ολόκληρο καλοκαίρι που έχω αρχίσει και θέλω να πάρω τους δρόμους;;;;

Φιλάκια!

ΥΓ: γιατί βρε αγάπη, δεν μπορείς να πάμε κανένα μπάνιο απογευματινό;;;- ΕΣΥ φταις!! (για τη ζέστη, για την βαρεμάρα, για τα δεινά της ανθρωπότητας....βάλε εσύ ό,τι θέλεις στη λίστα...) :-Pppppp

Μια εβδομάδα...

2007-05-04T11:11:00.000+03:00

Τις τελευταίες ημέρες η Αλεπουδίτσα τρέχει…

Το προηγούμενο ΣΚ πήγα εσπευσμένα στο εξοχικό. Το λιμάνι της Ραφήνας είχε εκπληκτικά κέφια – ούτε 15αύγουστος ένα πράγμα με την κίνηση που είχε- και παρεμπιπτόντως τα κέφια του λιμανιού συνεχίστηκαν την Κυριακή που επέστρεψα! όχι, ο πολύς κόσμος δεν έκανε τετραήμερο διακοπές (λόγω 1Μαγιάς την Τρίτη), πράγμα που επιβεβαίωσα – για άλλη μια φορά- και την ίδια την Τρίτη που είχε μία κίνηση...άλλο πράγμα.

Έφαγα λοιπόν αρκετή κίνηση, αλλά έφτασα στο εξοχικό! Το ταξίδι ήταν αναγκαίο. Το σκυλί έχει ελαφρά αιμορραγία και όφειλα να την πάω στην κτηνίατρο. Από την εμπειρία της η κτηνίατρος μου λέει: μητρίτιδα… ωραιααααα…. έκανα όλες τις σχετικές ερωτήσεις, έμαθα ό,τι έπρεπε να μάθω το οποίο με λίγα λόγια ήταν: αντιβίωση, και αν δεν σταματήσει το αίμα, στείρωση (όχι δεν της έχω κάνει, γιατί όταν το σκεφτήκαμε ήταν ήδη μεγάλη σε ηλικία…λάθος), χμμμ εδώ αρχίζουν τα δύσκολα γιατί η καρδιά της δεν αντέχει στην νάρκωση... τελοπάντων, για να μην μακρηγορώ και σας κουράζω, τώρα συνεννοούμαστε και με τον κτηνίατρο της Αθήνας ο οποίος θα μας κάνει υπερηχογράφημα και αν χρειαστεί στείρωση, θα στηριχθεί με μηχανικά μέσα η καρδιά… και… θεός βοηθός!

δεν πρόλαβε πάντως να με πάρει από κάτω γιατί έτρεχα αρκετά αυτήν την εβδομάδα λόγω διοργάνωσης εταιρικής εκδήλωσης (πάλι καλά δηλαδή, θα μπορούσε να ήταν και χειρότερα). Μέσα λοιπόν στον πανικό και το χάος, ήθελα μίση ημέρα άδεια, και να σου να έχουν άδειες στο γραφείο και να σου να διοργανώνω όπως είπα την εκδήλωση….αλλά! τα κατάφερα!!... να μην παραλείψω ότι παρέα μου έκανε όλη την εβδομάδα και μέχρι τώρα ένα πολύ ωραίο κρυολόγημα...Έδεσε το γλυκό! εμ, τι νομίζατε;

Λοιπόν, σήμερα νοιώθω τσακισμένη…λίγο η ανησυχία, λίγο η δουλειά, λίγο το κρυολόγημα…

Πάντως το ΣΚ προβλέπεται ανεβαστικό! Γιατί αυτός ο μπέμπης είναι τρομερός!! θα πάμε λοιπόν για τα βαφτίσια, θα το γλεντήσουμε δεόντως (ο καμηλιέρης θα φάει πολύ αρνί!!) και θα κάνουμε και την εκδρομή μας…ωραία!!! γιατί από Δευτέρα....

Καλό Σαββατοκύριακο Σε όλους!
Φιλάκια :-))

Αμαλία

2007-04-20T11:36:00.000+03:00

Αγαπημένοι μου,

Προτείνω να το διαβάσετε.

ΑΞΙΖΕΙ.

http://fakellaki.blogspot.com/

ΥΓ: ο Μάρκος έχει δίκιο. Κάτι ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε είναι να βοηθήσουμε να ακουστεί η φωνή της.

ΥΠΟΜΟΝΗ...

2007-04-18T10:33:00.000+03:00

αυτή λοιπόν είναι η λέξη κλειδί...

μέχρι τώρα έλεγα το παραμυθάκι στον εαυτο μου ότι για ορισμένα πράγματα χρειάζεται υπομονή, για τα άλλα απλά όχι

ΛΑΘΟΣ!!!

για τα πάντα και για όλους σε αυτή τη ζωή χρειάζεται ΠΟΛΛΗΗΗΗ υπομονη!!! και τρομοκρατούμαι γιατί νοιώθω την δικη μου υπομονή να στερεύει!

ΥΓ: Κατά τα άλλα σήμερα είναι ακόμη μία βαρετή ημέρα στο γραφείο. Βαρετή γιατί θα ήθελα να ήμουν έξω στον ήλιο για βόλτα, για καφέ ή να κάνω δουλειές στο σπίτι αλλά να μην εδώ! (και έχω και ένα κάρο πράγματα να κάνω) ΟΥΦ!

Φιλάκια πολλά σε όλους :-))

To Do List

2007-04-17T15:05:00.000+03:00

ωραίαααα...πέρασαν και οι γιορτέεεςς.... και τώρα;; τί έχουμε να περιμένουμε;; ααα, καλοκαίρι, θεσπέσια!

...και κάπως έτσι συνεχίζει ο αέναος κύκλος, και φτάνουμε μια καλή πρωΐα στα ... εξήντα ας πούμε; εξήντα λοιπόν! ...και αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε: τι ακριβώς κάναμε σε αυτή τη ρημάδα τη ζωή μας;;

του ντου λιστ λοιποοονν....(όχι ακριβώς δική μου αλλά...μια γενική...)

- να τελειώσω εκείνο το θέμα που έχω αναλάβει στην εταιρία...μήπως να το πάρω και λίγο σπίτι ή να καθίσω περισσότερο στο γραφείο;;
- να μαγειρέψω για σημερα/ αύριο...να κάνω ένα φαγητό ή να κάνω δυο-τρία, ένα για τον σύζυγο, ένα για μένα (που δεν τρώμε τα ίδια πράγματα), τα παιδιά;; τί θα φάνε;
- να καθαρίσω / φτιάξω το σπίτι... να το κάνω την κυριακή που θα έχω όλη την ημέρα ελεύθερη; ή να κάνω λίγο λίγο κάθε μέρα;; και πότε κάνω την γενική καθαριότητα;
- να πάρω τα παιδιά από το σχολείο, να τα διαβάσω, να παίξω/ ασχοληθώ μαζί τους
- να πάω για ψώνια... σουπερ μαρκετ, φαρμακείο, ρούχα, καλλυντικά
- να τρέξω στην άρρωστη αδελφη/ μάνα/ πεθερά/ πεθερό/ μπαμπά/ αδελφό και τα συναφή
- να κοιμηθώ λίγο... ναι, ναι, πρέπει να το κάνω και αυτό...

Ωραιαααα....ένταξει τα έγραψα όλα, μου φαίνεται... για να σκεφτώ...

α!
- να διασκεδάσω!!! χμμμ....αυτό ΠΟΤΕ θα το κάνω;;;

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ

2007-04-04T13:04:00.000+03:00

Πολλές Ευχές σε όλους για Καλό Πάσχα!!

Να αγαπάτε,

και

Να γελάτε,

Η ζωή είναι όμορφη έτσι...

:-D

Πλαστά Χαρτονομίσματα... Δεδικασμένο!

2007-04-02T11:39:00.000+03:00

προς ενημέρωση...

http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=791796&lngDtrID=244

He is Back

2007-03-28T13:54:00.001+03:00

Φραντζεσκάκης is back...
Στήλη Κ9
Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία
Περιοδικό Κ
18 Μαρτίου 2007

ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ

Όταν η Ανθρωπιά Εξουσιάζει
Μια αληθινή ιστορία που ξεφεύγει από τη στενή έννοια του «καθήκοντος».

Έφευγε ο Φλεβάρης και μαζί του ο ξενέρωτος φετινός χειμώνας, και στην εθνική οδό, εκεί κοντά στα διόδια των Αφιδνών, ο οδηγός ενός τζιπ χάνει τον έλεγχο του οχήματος του και αρχίζει να φέρνει τούμπες στο οδόστρωμα…Επιβάτες του, δύο άνθρωποι και δύο σκυλιά. Καλείται η Τροχαία Αυτοκινητοδρόμων από τους διερχόμενους οδηγούς, έρχονται τα ασθενοφόρα για να διακομίσουν τους ανθρώπους στα επείγοντα περιστατικά και οι τροχονόμοι ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ τα δύο σκυλιά, τα μεταφέρουν μόνοι τους σε κτηνίατρο της περιοχής – ο οποίος τους παρέχει τις πρώτες βοήθειες καθώς δεν είχαν τίποτα σοβαρό- και οι αστυνομικοί τα παίρνουν πάλι μαζί τους πίσω στο Τμήμα, για να τα κρατήσουν μέχρι να βγουν από το νοσοκομείο τα αφεντικά τους…

Αρνούμαι να σχολιάσω με το κλισέ «μας ξαφνιάζει ευχάριστα η ανθρωπιά κ.λ.π. κ.λ.π.», γιατί δεν πίστεψα ποτέ ότι η ανθρωπιά είναι συντεχνιακό προνόμιο: οι δημοσιογράφοι, φερ΄ ειπείν, το διαθέτουν σε υπερθετικό βαθμό, ενώ τα σώματα ασφαλείας σε σταγονομετρικές δόσεις. Όταν είσαι άνθρωπος, παραμένεις άνθρωπος ακόμα κι αν περάσεις από σκληρή στρατιωτική εκπαίδευση (τραγουδώντας για το πώς θα ξεκοιλιάσεις τον εχθρό και θα ανακτήσεις μόνος σου τη Βόρεια Ήπειρο) ή από την Αστυνομική Ακαδημία…Όμως εκείνο που με εντυπωσίασε στην προκειμένη περίπτωση είναι η ομοφωνία στην απόφαση αυτή. Για να παραμείνουν τα σκυλιά στο Τμήμα σημαίνει ότι συναίνεσε και ο διοικητής, ότι το ήθελαν οι αστυνομικοί, ότι κάποιοι φρόντισαν να τα ταΐζουν ανάλογα με τις βάρδιες τους, να αναλάβουν την ευθύνη τους, να τα αγαπάνε…

Αυτό είναι, στ΄ αλήθεια, εντυπωσιακό. Σε μια κοινωνία όπου οι ένοικοι μιας μικρής πολυκατοικίας δεν συμφωνούν ούτε για το πότε θα ανάβουν το καλοριφέρ, οι επαγγελματίες τροχαίοι κινήθηκαν σαν ένας μηχανισμός για να σώσουν δύο σκυλιά! Που στο κάτω κάτω, δεν θα κινούσαν και την πανελλήνια κατακραυγή αν δεν το έκαναν με το πρόσχημα της προτεραιότητας σωτηρίας των ανθρώπινων ψυχών. Άνθρωποι που έκαναν το καθήκον τους. Το καθήκον αυτού του τύπου που δεν αναφέρεται στα εγχειρίδια της Σχολής!

Φαίνεται πως η Τροχαία Αφιδνών έχει κάποιους καλούς ανθρώπους στις τάξεις της. Και δείχνει ότι οι άνθρωποι αυτοί αφήνουν το στίγμα τους πάνω σε όποιον αγγίξουν. Τους αξίζουν συγχαρητήρια! Και αυτά έρχονται από έναν άνθρωπο που έχει βαρεθεί να πληρώνει κλήσεις, τις οποίες πιστοποιούν τα συγκεκριμένα αστυνομικά όργανα. Άρα δεν μπορεί παρά να είναι απολύτως ειλικρινή…

ΤΕΛΟΣ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗΣ

Αλεπουδο-ΥΓ: Τα σχόλια είναι περιττά ...

Απλά...

2007-03-15T11:06:00.000+02:00

ένα link...

θέματα τα οποία έχουμε ξανακούσει, και ξαναδιαβάσει αλλά...

εγώ προβληματίστηκα πάντως (ξανά)

http://health.in.gr/news/article.asp?lngArticleID=136531

Ασκηση για το stress (λέει...)

2007-03-12T09:15:00.000+02:00

O Καμηλιέρης μου έβαλε άσκηση! και εγώ σαν καλή μαθήτρια την έκανα!

Πάμε λοιπόν: οι λέξεις ήταν "θάλασσα, υπολογιστής, παρατρεχάμενος, ζαβαλής, έρμαιο"...και μου ζητήθηκε να γράψω με αυτές ένα κειμενάκι.
Ιδού!

Καθόταν στο παράθυρο με τον υπολογιστή αναμμένο αγναντεύοντας τη θάλασσα. Ο ζαβαλής! Ένοιωθε έρμαιο της εταιρίας όπου εργαζόταν, παρατρεχάμενος του ενός διευθυντή και του άλλου που του έβγαζαν την ψυχή και δεν τον άφηναν να αναπνεύσει, να ζήσει, να αισθανθεί, να χαρεί. Ανάθεμα! μονολόγησε…

χμμ...εγώ λέω να μην συνεχίσω την αλυσίδα..τον αφήνω σε σας αυτό.

Καλημέρεςςςςςς!!!! Καλή εβδομάδα :-))))

Stress Management

2007-03-07T09:36:00.000+02:00

Λοιπόν, μια γνωστή μου έστειλε ένα mail. Η ιστορία δεν ξέρω αν αληθεύει. Εν τούτοις, το όλο concept ακούγεται σωστό...

Ηταν λέει ένας καθηγητής σε Αμερικάνικο Πανεπιστήμιο και δίδασκε έλεγχο του άγχους...
Επιασε ένα ποτήρι που λέτε με νερό και το σήκωσε ψηλά. Ρώτησε πόσο ζυγίζει...του απάντησαν.

Εξήγησε: Αν το ποτήρι το κρατήσω ψηλά για 5 λεπτά δεν θα κουραστώ ιδιαίτερα και θα μου φαίνεται x βαρύ
αν το ποτήρι το κρατήσω για μία ώρα, θα το νοιώθω σαφώς πιο βαρύ και θα πιαστεί το χέρι μου
αν το κρατήσω για 24 ώρες θα χρειαστώ νοσοκομείο από το πόνο του χεριού μου.

Αντίστοιχα αν κάτι που σε προβληματίζει το έχεις συνέχεια στο νου σου, σε βαραίνει ολοένα και περισσότερο.

Χαλαρώστε για λίγο, και ζήστε τη ζωή. Εξωτερικευστε τα συναισθήματά σας.

Αφήστε χώρο στον εαυτό σας να ξεχαστεί από τα προβλήματα του.

Μην μεταφέρετε τους προβληματισμούς της δουλειάς στο σπίτι.

Απολαύστε τη ζωή! :-)))

ΥΓ: Όλα καλά και άγια. Δεν έχω τίποτα εναντίον των Αμερικάνικων Πανεπιστημίων (και εγώ σε παράρτημα Αμερικάνικου Ιδρύματος σπούδασα) αλλά γιατί τα mails πάντα αναφέρονται σε Αμερικάνικα Πανεπιστήμια;;; κανένα άλλο, Αγγλικό, Σκωτσέζικο, Γαλλικό, Γερμανικό, Ιταλικό, Ελληνικό, κάτι βρε παιδί μου...δεν υπάρχει;;

ΔΙΧΟΝΟΙΑ!

2007-03-06T16:28:00.000+02:00

Η Βασιλική φταίει για ΟΛΑ! :-ppp
για αυτό και εγώ αρχίζω...

δεν ντρέπεσαι καμηλιέρη;;; εεεε;;; δεν θα σου αφήσω αγρό για αγρό την επόμενη φορά!

κακέ και μοχθηρέ παίχτη των "κάστρων" που θέλεις να μου πάρεις τους αγρούς και να με κλείσεις στις πόλεις και να με αφήσεις να λιμοκτονήσω και...

ουστ κακέ καμηλιέρη! :-ppp

Τι ωραία που είναι…

2007-03-05T09:32:00.000+02:00

όταν καταφέρνεις να χαλαρώσεις!!

Πέρασα ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο!

από όλα είχε ο μπαξές! υπνό (8ωρο), επισκέψεις σε θείους, στη γιάγι μου, στη νονά μου, επιτραπέζιο με εξαιρετική παρέα και πολύ γέλιο, βόλτα στον ήλιο την Κυριακή!

επίσης είχε και ΠΟΛΛΗ οδήγηση... καλό αυτό γιατί χρειάζομαι εξάσκηση! βλέπετε νέο το αυτοκίνητο, νέα και η οδηγός του ....χι, χι...

ΝΑ ΠΕΡΝΑΤΕ ΚΑΛΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!

ΠΕΡΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ...

2007-02-27T17:07:00.000+02:00

Σημειώσεις: Κ9 = στήλη του περιοδικού Κ, που κυκλοφορεί με την Καθημερινή της Κυριακής και αφορά σε αγγελίες για ζώα που ζητούν σπίτι και αγκαλιά.

Τεύχος 195
25 Φεβρουαρίου 2007

Άρθρο του Γιώργου Φραντζεσκάκη

Αντιγραφή

Βία στη βία της βίας;

Όταν ο «ειλικρινής» διάλογος δεν προλαβαίνει καν να ξεκινήσει…

Στο σημερινό «Κ9» φιλοξενείται μια αγγελία που μου θύμισε ένα περιστατικό που εκτυλίχθηκε μπροστά στα μάτια μου, το καλοκαίρι του 2005. Μια παρέα τριών αγοριών, πάνω στα ζόρια της εφηβείας, έχει εγκλωβίσει ένα μεγαλόσωμο αδέσποτο σκυλί και το βασανίζει χαιρέκακα. Ένας το τρυπάει με την ακονισμένη (!) άκρη ενός ξύλου, άλλος το φτύνει, άλλος του ρίχνει μουλωχτές κλωτσιές όταν πετυχαίνει εκτεθειμένα τα νώτα ή τα πλευρά του. Δίπλα, μια ταβέρνα. οι θαμώνες παρακολουθούν μουδιασμένοι και ΚΑΝΕΝΑΣ «άντρας» δεν σηκώνεται από την καρέκλα του για να σταματήσει την κακοποίηση του ζώου.

Βλέπω τη σκηνή να εκτυλίσσεται, καθώς πλησιάζω τρέχοντας- αφού έχω πρώτα δέσει το δικό μου σκυλί στο πόδι ενός τραπεζιού. Και πριν προλάβω να τους αρπάξω, ένας πιτσιρικάς, το πολύ δεκαπέντε ετών, που περνάει από δίπλα με ένα ποδήλατο BMΧ – πολύ ευγενική φατσούλα με το χαμηλοκάβαλο παντελόνι του και την ξεχειλωμένη μπλούζα που γράφει NIRVANA- πηδάει από τη σέλα και τους πλακώνει στο ξύλο! Μιλάμε για πολύ ξύλο, παιδιά, καθ΄ ότι ο πιτσιρικάς μάλλον κάνει καράτε ή κάτι τέτοιο από τα τέσσερά του, και μέσα σε δευτερόλεπτα τους έχει ξαπλώσει όλους κάτω. Του ενός έχει ανοίξει η μύτη, ο άλλος έχει κουλουριαστεί και κρατάει την κοιλιά του… Σκηνές ροκ!

Και τότε, σηκώνεται ένας τύπος από την ταβέρνα για να δείρει τον πιτσιρικά (αργότερα καταλαβαίνω ότι είναι ο «περήφανος πατέρας» ενός από τους τρεις). Μετά γίναμε όλοι μύλος…εγώ να βρίζω τον πατέρα, ο πιτσιρικάς να είναι έτοιμος να τον πλακώσει κι εκείνον (μη στοιχηματίζετε ότι δεν θα τα κατάφερνε κιόλας…) και ο ταβερνιάρης να καλεί την αστυνομία - που ήρθε ύστερα από μισή ώρα και για τα επόμενα 60 λεπτά προσπαθούσε να καταλάβει ποιος έχει τελέσει αδίκημα κατά ποιου, ποιος είναι ο θύτης και ποιο το θύμα.

Δεν είναι όμως αυτό το θέμα μου. Η αστυνομία, σ΄ αυτές τις περιπτώσεις τους μαζεύει όλους στο τμήμα «για τα περαιτέρω» και τους αφήνει μετά από λίγο, αφού έχουν ανταλλαγεί οι αμοιβαίες συγγνώμες. Το θέμα είναι άλλο: πού τελειώνουν τα όρια της αυτοδικίας και πού αρχίζει η υποχρέωση μας να υπερασπιζόμαστε τα θύματα μιας απρόκλητης πράξης βασανισμού, όταν δεν υπάρχει άλλος τρόπος από την απάντηση στη βία με βία; Είναι ένα περίπλοκο ζήτημα, που δεν έχω απαντήσει ακόμα. Ίσως επειδή κάθε φορά που προσπαθώ, το μυαλό μου στοιχειώνεται από την εικόνα εκείνου του θαρραλέου πιτσιρικά. Αν όμως ήμουν ο σκύλος, θα είχα ήδη αποφασίσει…

Τέλος Αντιγραφής

…τώρα τι να πω; την αηδία που αισθάνομαι για τους τρεις και πολύ περισσότερο για τον «περήφανο μπαμπά» που είναι δείγματα της ελληνικής κοινωνίας και δεν με κάνουν καθόλου περήφανη;
...ή ό,τι θα ήθελα να είχα νύχια, δυνατά και μεγάλα προκειμένου να βάλω κάτω (ειδικά) τον «περήφανο μπαμπά» και να τον γδάρω εγώ η ίδια;;
…μήπως να πάω να μάθω καράτε;
... ευτυχώς που υπάρχει και ο πιτσιρικάς που μου δίνει ελπίδα ότι κάποιοι από τη νέα γενιά αξίζουν!

(implants νυχιών τίγρης ας πούμε μπορώ να βάλω;; :-pp)

Πυραμίδα!

2007-02-15T16:45:00.000+02:00

(Κανόνες: Γράφεις 5 πράγματα για τον εαυτό σου και ζητάς από 5 άλλους να πουν και εκείνοι με τη σειρά τους 5 πραγματάκια...και πάει λέγοντας. Έτσι γνωριζόμαστε καλύτερα.)

Μια λοιπόν και μου πέταξε το μπαλάκι ο Darthoulinis να ΄μια και εγω!

είμαι νέα στο χώρο και δεν με ξέρετε….

πολύ καλή μαθήτρια έως άριστη, ώσπου βαρέθηκα τη μελέτη και την παράτησα αλλά παρέμεινα καλή μαθήτρια γιατί πρόσεχα στην παράδοση και διάβαζα τις σημειώσεις μου.

πολύ ντροπαλό άτομο… Δεν έλεγα καλημέρα σε παιδιά των άλλων τμημάτων. θα με θεωρούσαν σνομπ φαντάζομαι αλλά εγώ κάθε άλλο από υπεροψία- απλά φοβόμουν να μιλήσω.

Έμαθα να μιλάω σε ανθρώπους όταν απέκτησα σκύλο!!!!
Ναι, πολύ σωστά διαβάσατε, έβγαζα την Σούζυ μου βόλτα και άρχισα να λέω «καλημέρα, τι κάνετε;;».

Και επειδή ήμουν πολύ-πολύ μόνη (αυτό είναι ένα μειονέκτημα του ιδιωτικού σχολείου, και του κλειστού μοναχοπαιδιού) ο σκύλος ήταν η ζεστασιά μου, η παρέα μου. Υπήρχε ένας χρόνος στην ζωή μου που η μόνη μου έξοδος από το σπίτι (2η χρονιά πανελλαδικών) ήταν για να βγάλω τη Σούζυ βόλτα. Όπως καταλαβαίνετε, της έχω μια ΤΕΡΑΣΤΙΑ αδυναμία…και αυτή σε μένα είναι η αλήθεια γιατί την μάζεψα από το δρόμο και με τη σειρά μου της έδωσα ζεστασιά.

Κατόπιν σπούδασα, άρχισα να δουλεύω, άρχισα να ανοίγομαι. Έκανα πολύ καλές φιλίες. Ακόμη και τώρα όμως είμαι σχετικά κλειστή…χρειάζομαι κόσμο γύρω μου αλλά- φαντάζομαι λόγω συνήθειας- χρειάζομαι και κάποια ώρα μοναξιάς …μόνη, εγώ και ο εαυτός μου γιατί διαφορετικά αισθάνομαι ότι τρελαίνομαι.

Μου αρέσουν τα ταξίδια.

Αυτή την περίοδο αισθάνομαι πως η ζωή μου είναι αφόρητα βαρετή και πρέπει να την νοστιμίσω λίγο.

Αγχώδης μέχρι βλακείας, προσπαθώ να χαλαρώσω όποτε τα καταφέρνω.

Εγώ πάντως νοιώθω ότι η ζωή με παρέσυρε. Μπορεί να είναι δικό μου λάθος, μπορεί και όντως να μην μπορούσα να κάνω τίποτα.

σας είπα αρκετά, δεν έχετε παράπονο, εεεεε; :-ppp

λοιπόν, για να δούμε: είπαμε είμαι νέα στο χώρο!

Θα μας μιλήσετε για εσάς, Βασιλικούλα, Γοργονάκι, Χρύσα, και Tyharpaste ;;

Μάκια! :-D

(τους κανόνες πάντως δεν τους τήρησα ακριβώς...το ξέρω...)

Σας αρέσουν τα παραμύθια;;

2007-02-15T11:01:00.000+02:00

Αν ναι, να πάτε ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ να δείτε τον Λαβύρινθο του Πάνα - μια μεξικάνικη παραλαγή της Αλίκης στη χώρα των θαυμάτων, πολύ καλογυρισμένη!

Σου αφήνει εκείνη την γλύκα που συνοδεύει τα παραμύθια. Ξαναγίνεσαι παιδάκι και νοιώθεις πως όλα είναι μαγικά :-)

Ακόμη και ο καμηλιέρης που δήλωνε ότι δεν του αρέσει η αλίκη- αλλά ήρθε μαζί μου στο σινεμά: ευχαριστώ αγαπουλίνι!!- είπε πως ήταν καλό.

Μάκια σε όλους!!
:-D

ΥΓ: Σήμερα έχει μια υπέροχη ημέρα με έναν ωραίο ήλιο και λίγη ψύχρα! Ευχαριστηθήκα τόσο πολύ την βόλτα το πρωί με τη Σούζυ μου... :-)

Σε Απάντηση...

2007-02-07T11:17:00.000+02:00

Γουφ, γουφ, γουφ!!!

Βαριέμαι!! Κατάλαβες;;

Αποφάσισα λοιπόν να παίξω με το μαξιλάρι για αλλαγή...

Τετάρτη ακόμη .... γουφφφφφφ....

(βρείτε μου κάτι ενδιαφέρον να κάνω στη ζωή μου...)

:-)))

Καλο Σαββατοκύριακο!

2007-02-02T13:10:00.000+02:00

Άντε! Θα τα πω εγώ για Αλλαγή…

2007-01-29T15:23:00.001+02:00

Το Έπαχτο (ή ο Έπαχτος)

Το Σ/Κ που λέτε, μας βρήκε στο Λεπάντο (ή Έπαχτο, ή Ναύπακτο). Βλέπετε ο αναδεκτός είχε γενέθλια!

Πήγαμε λοιπόν προετοιμασμένοι κατάλληλα. Κοινώς με ένα επιτραπέζιο παραμάσχαλα (μπας και μάθει το παιδί να παίζει KAI με κάτι διαφορετικό από τον ωραιότατο - κατά τα άλλα - Spiderman και τον Superman) και με δύο βιβλία από την άλλη μασχάλη (μπας και το παιδί μάθει να διαβάζει κάτι διαφορετικό εκτός κόμικ Spiderman…- δεν θα σχολιάσω εδώ γιατί και εγώ θα κάνω κάποια στιγμή παιδί και θα με περιμένει στη γωνία αυτός ο Spiderman…την βλέπω τη δουλειά).

Στην αρχή ο μικρός λίγο βαρέθηκε αυτόν τον γκρινιάρη… (είχε χάσει παταγωδώς ο καημένος όμως στο φιδάκι) αλλά μετά πιστεύω πως το συνήθισε! Ξεκίνησε μάλιστα να διαβάζει και τον Μόμπι Ντικ. Αν τα πάει καλά δε με το διάβασμα, του υποσχεθήκαμε τον Δον Κιχώτη την επόμενη φορά! (μήπως το ζορίζουμε το παιδάκι; α΄ δημοτικού πάει).

Δον Κιχώτης λοιπόν. Γιατί στο λιμάνι της Ναυπάκτου έχουν στήσει ένα άγαλμα του Μιγκέλ ντε Θερβάντες Σααβέδρα ο οποίος πολέμησε στην Ναυμαχία της Ναυπάκτου το 1571 και λαβώθηκε ηρωικά! Βεβαίως πρόκειται για τον ίδιο τον συγγραφέα του Δον Κιχώτη. «Γιατί όλοι στέκονται σε αυτό το άγαλμα νονέ;» ήταν η ερώτηση του βαφτισιμιού και ο νονός του εξήγησε για το βιβλίο και του υποσχέθηκε να του το φέρει την επόμενη φορά.

Πήγαμε προετοιμασμένοι κατάλληλα και για κάτι άλλο: κρύο και βροχές! έτσι έλεγε η Ε.Μ.Υ.…Το Σάββατο για κανένα 5ωρο ο καιρός όντως χάλασε. Κάτι συννεφιές είχε, αέρα είχε…λέμε «αύριο θα βρέξει» … μπούρδες! την άλλη μέρα είχε μια εκπληκτική λιακάδα!!! ε, εντάξει έβαλε κρύο όμως…

Οπότε κάναμε πολλές-πολλές βολτίτσες με τον αναδεκτό δίπλα στη θάλασσα, λουστήκαμε ήλιο, ηρεμήσαμε, αναπνεύσαμε καθαρό αέρα, φάγαμε λουκούλλεια, και επιδοθήκαμε σε ενδιαφέρουσες συζητήσεις.

Τέλος, η υποφαινόμενη ασχολήθηκε λίγο με το σπορ της φωτογραφίας

Ρεζουμέ: Ένα πολύ όμορφο Σαββατοκύριακο!!

[Κύριε-κύριε τα είπα καλά;;;]

ΠΕΡΙ ΝΤΥΣΙΜΑΤΟΣ

2007-01-22T12:55:00.000+02:00

Όποτε πάω στην Θεσσαλονίκη χαίρεται η ψυχούλα μου!

Ξαφνικά εσύ ο Αθηναίος, συνειδητοποιείς πόσο αγχώδης είναι η ζωή σου στην πρωτεύουσα, πόσο πολύ τρέχεις χωρίς να ευχαριστιέσαι τίποτα, πόσο σε επηρρεάζουν αυτές οι ριμαδο-αποστάσεις…

Είσαι στη Θεσσαλονίκη, κάνεις ένα «τσουπ» φτάνεις στην παραλία και περπατάς δίπλα στη θάλασσα, πίνεις τον καφέ σου χαΛΛαρά, τρως κάτι μεζεδάκια μούρλια! αααχχχχχ!!

Το άλλο που προσέχεις στη Θεσσαλονίκη είναι πως όλες οι γυναίκες είναι καλοντυμένες.. να μου πεις .. οι Αθηναίες δεν είναι;; μάλλον είναι, αλλά και μάλλον οι Θεσσαλονικιές προσέχουν τον εαυτό τους περισσότερο, καθ΄ όλη τη διάρκεια της ημέρας, δεν ξέρω…κάνουν κάτι παραπάνω…

Μετά από δύο ημέρες επάνω, συνειδητοποιείς και το άλλο… «Μα καλά, ΟΛΕΣ είναι ντυμένες ομοιόμορφα;;;; δηλαδή, είτε θα φοράνε κολάν, τζιν, στενό παντελόνι τέλος πάντων, με μπότες (απ΄ έξω από το παντελόνι βεβαίως), είτε θα φοράνε μίνι φούστα με μπότες. Δεν λέω πολύ ωραίο ντύσιμο και το μεν και το δε άλλα ΟΛΕΣ;;;;;;;; ήμαρτον! καμία προσωπικότητα δεν έχουμε;;

Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση, και η αλήθεια είναι ότι μου κάνει εντύπωση και στην Αθήνα μόνο που εδώ υπάρχει λίγη περισσότερη ποικιλία στις επιλογές.. (παρ΄ όλα αυτά, πάλι μεταξύ λίγων επιλογών καταλήγουμε)… και επαναλαμβάνω μέσα στο κεφαλάκι μου… καμία προσωπικότητα;; Δεν το παίζω ανώτερη έτσι; και εγώ τα ίδια κάνω, κατά βάση (ίσως όχι πολύ έντονα άλλα δεν νομίζω ότι κάνω και ΤΗΝ αλλαγή.)

Οι Γαλλίδες ας πούμε (οι Παριζιάνες, για τις άλλες δεν ξέρω) έχουν μια προσωπικότητα! Μπορεί το αποτέλεσμα να μην είναι τόσο ωραίο τελικά, να μην είναι τόσο κομψό, να σου ξενίζει στο μάτι αλλά είναι διαφορετικές!

Οι Ιταλίδες από την άλλη, ντύνονται πιο κομψά…

Τώρα να μου πεις, τι είναι κομψό; Ποιος το καθορίζει; Δεν σε βάζει σε καλούπια; Για μένα κομψό είναι κάτι που αισθητικά είναι πολύ ωραίο. Πάντα η κρίση είναι υποκειμενική αλλά υπάρχουν κάποιοι συνδυασμοί που είναι ευρέως αποδεκτοί ως όμορφοι. Άρα μπορεί την ιδέα της κομψότητας να την καθορίζει ένας σχεδιαστής μόδας που είναι και ειδικός σε χρώματα, υφάσματα, ραφή αλλά και που είναι ικανός να δημιουργεί. Το κοινώς αποδεκτά κομψό θα το καθορίσουν βέβαια οι πολλοί… και ναι, πιθανά να σε βάζει σε κάποια καλούπια, τα οποία ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ τα ακολουθείς, ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ τα αγνοείς!

Το ζήτημα είναι να ντύνεσαι με τρόπο που εκφράζει τον εαυτό σου και τον χαρακτήρα σου! Να κάνεις κάτι διαφορετικό, έστω και μικρό, οι λεπτομέρειες εξάλλου είναι εκείνες που κάνουν τη διαφορά!!

χμμμ…λίγο αχταρμά τα έκανα ;-)) (από Θεσσαλονίκη ξεκίνησα, στο ντύσιμο κατέληξα)…

ΤΟ ΑΡΩΜΑ

2007-01-10T09:38:00.000+02:00

...άλλο ένα βιβλίο που έγινε ταινία...

Παραδόξως η ταινία είναι πολύ καλογυρισμένη και ακολουθεί το βιβλίο εκτός από λίγα σημεία που αναγκαστικά (για χάρη της ευκολότερης και γρηγορότερης ροής) ψιλοαλλάζει. Τα σημεία αυτά όμως δεν είναι σημαντικά.

Δεν μπορώ να εκφέρω γνώμη για το σενάριο. Το βιβλίο το έχω διαβάσει 2 φορές. Η ιστορία είναι πολύ ιδιαίτερη - αρρωστημένη. Οπότε αν πάτε, κάτι τέτοιο να περιμένετε.

Ημουν περίεργη να δω εάν το τέλος θα το γύριζαν όπως γραφόταν στο βιβλίο. Για μεγάλη μου έκπληξη, ΝΑΙ η ταινία ακολούθησε το βιβλίο και σε αυτό το σημείο. Μπράβο. Οι θεατές μένουν "αποσβολωμένοι" όπως και οι αναγνώστες.

2007-01-01T17:19:00.000+02:00

Καλή Χρονιά σε όλους!!!!
Τα όνειρα σας, ευχές μου!!!

:-))

TA ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

2006-12-12T10:26:00.000+02:00

Η ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΟΠΩΣ ΥΠΕΓΡΑΦΗ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ ΤΟ 1978.

ΆΡΘΡΟ 1

Όλα τα ζώα γεννιούνται με ίσα δικαιώματα στη ζωή και τη δυνατότητα υπάρξεως

ΆΡΘΡΟ 2

Α. Ο άνθρωπος οφείλει να σέβεται τη ζωή κάθε ζώου

Β. Ο άνθρωπος ανήκει στο ζωικό βασίλειο και δεν μπορεί να εξοντώνει ή να εκμεταλλεύεται τα άλλα είδη του ζωικού βασιλείου. Αντιθέτως, οφείλει να χρησιμοποιεί τις γνώσεις του για το καλό των ζώων

Γ. Κάθε ζώο δικαιούται φροντίδος, προσοχής και προστασίας εκ μέρους του ανθρώπου

ΆΡΘΡΟ 3

Α. Κανένα ζώο δεν πρέπει να υποβάλλεται σε κακομεταχείριση ή απάνθρωπη συμπεριφορά

Β. Αν η θανάτωση ενός ζώου θεωρηθεί υποχρεωτική, πρέπει να γίνεται στιγμιαία, ανώδυνα και χωρίς καμία πρόκληση αγωνίας για το ζώο

ΆΡΘΡΟ 4

Α. Κάθε ζώο δικαιούται να ζήσει στον φυσικό του χώρο- γη, θάλασσα, αέρα- και να αναπαράγεται σύμφωνα με τους φυσικούς νόμους

Β. Η στέρηση ελευθερίας του ζώου, ακόμη και αν γίνεται για μορφωτικούς σκοπούς, είναι αντίθετη με τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του

ΆΡΘΡΟ 5

Α. Κάθε ζώο, που από παράδοση θεωρείται κατοικίδιο, δικαιούται να ζήσει με τον ρυθμό και τις συνθήκες ζωής και ελευθερίας που αντιστοιχούν στο είδος του.

Β. Η διαφοροποίηση αυτών των συνθηκών από τον άνθρωπο έχει σκοπούς κερδοσκοπικούς και είναι αντίθετη με τη Διακήρυξη

ΆΡΘΡΟ 6

Α. Κάθε ζώο που αποτελεί σύντροφο του ανθρώπου έχει δικαιώματα διάρκειας ζωής ανάλογης με τη φυσική του μακροβιότητα

Β. Η εγκατάλειψη ενός ζώου θεωρείται πράξη απάνθρωπη και εξευτελιστική

ΆΡΘΡΟ 7

Αναφορικώς με τα ζώα που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον άνθρωπο, η διάρκεια και η ένταση της δουλειάς πρέπει να είναι σε λογικά πλαίσια, η διατροφή τους ικανοποιητική και η ανάπαυση τους υποχρεωτική

ΆΡΘΡΟ 8

Α. Οποιοσδήποτε πειραματισμός επί των ζώων- ιατρικός, επιστημονικός, κ.λ.π.- αντιτίθεται προς τα δικαιώματα των ζώων, εφόσον προκαλεί πόνο σωματικό ή ψυχικό

Β. Πρέπει να επιδιώκεται η αντικατάσταση του πειραματισμού επί των ζώων από άλλες υπάρχουσες τεχνικές

ΆΡΘΡΟ 9

Τα ζώα που εκτρέφονται για τη διατροφή του ανθρώπου πρέπει να στεγάζονται, να τρέφονται, να μετακινούνται και να θανατώνονται χωρίς πρόκληση πόνου ή αγωνίας

ΆΡΘΡΟ 10

Α. Απαγορεύεται η εκμετάλλευση των ζώων για τη διασκέδαση του ανθρώπου.

Β. Η έκθεση των ζώων και τα θεάματα που χρησιμοποιούν ζώα αποτελούν καταστρατήγηση της αξιοπρέπειας και του σεβασμού προς τη ζωή του ζώου

ΆΡΘΡΟ 11

Κάθε πράξη που χωρίς λόγο προκαλεί τον θάνατο ζώου είναι βιοκτονία, είναι έγκλημα έναντι της ζωής

ΆΡΘΡΟ 12

Α. Κάθε πράξη που προκαλεί τον θάνατο μεγάλου αριθμού άγριων ζώων αποτελεί γενοκτονία, έγκλημα έναντι του είδους

Β. Η μόλυνση και η οποιαδήποτε καταστροφή του φυσικού μας περιβάλλοντος οδηγούν στη γενοκτονία

ΆΡΘΡΟ 13

Α. Σεβασμός επιβάλλεται ακόμη και στο νεκρό ζώο

Β. Κάθε τηλεοπτική και κινηματογραφική σκηνή βίας με θύματα ζώα πρέπει να απαγορευτεί και μόνο οι σκηνές που έχουν σκοπό να ενημερώσουν για τα δικαιώματα των ζώων οφείλουν να προβάλλονται

ΆΡΘΡΟ 14

Α. Οι οργανισμοί προστασίας και προασπίσεως των ζώων πρέπει να αντιπροσωπεύονται από κάθε κυβέρνηση

Β. Τα δικαιώματα του ζώου πρέπει να κατοχυρωθούν από τους νόμους, όπως ακριβώς και τα δικαιώματα του ανθρώπου

2006-10-31T11:10:00.000+02:00

Blogme. gr

H Eλλάδα δείχνει ένα ποταπό πρόσωπο χωρίς παιδεία, και ελευθερία με κινήσεις όπως η σύλληψη του Αντώνη (βλέπε blogme.gr) και δυστυχώς δινει έναυσμα στους ξένους αλλά και στους έλληνες του εξωτερικού να την θεωρήσουν "τρίτοκοσμική".

θα έπρεπε ίσως να αναρωτηθούμε όλοι, αυτό θέλουμε για την Ελλάδα μας;

2006-10-25T12:52:00.000+03:00

Η ανθρωπότητα χρεωμένη

Η υπερεκμετάλλευση πόρων εξαντλεί τον πλανήτη, προειδοποιεί η WWF

Ο πλανήτης αδυνατεί να αναπληρώσει τους πόρους που καταναλώνει ο άνθρωπος

Η Γη σύντομα θα αδυνατεί να καλύψει τις απαιτήσεις των ανθρώπων σε τρόφιμα, ενέργεια και υλικά, προειδοποεί η διετής έκθεση Ζωντανός Πλανήτης της WWF. Αν οι σημερινοί ρυθμοί διατηρηθούν, το 2050 η ανθρωπότητα θα καταναλώνει φυσικούς πόρους που αντιστοιχούν σε δύο πλανήτες.

source: news.in.gr

εδώ μας θέλω... πώς θα ζήσουμε;